بابک ایران بان / Babak Iran ban

آهای شمای که خارج زندگی میکنید چرا بعد اون همه بدبختی و آوارگی که برای رسیدن به خارج کشیدین خونه و زندگی و خواهر و مادر و زن و بچتون ول نمیکنیم بر گردین ایران پسر مش قربون و دختر زهرا خانم (خاله بلقیس بند انداز ,زن مش رجب میگم) رو آزاد بکنی د؟   مگه نمیبینید اونهایی که تو ایران هستند همه دستشون بنده و فقط منتظر شما هستند که خواهر و مادرشون از دست آخوند ها آزاد کنید؟   چرا خارج نشستید میگین لنگش کن؟   خجالت نمیکشید به جای اینکه به فکر عشق و حالتون باشید و از آزادی خارج لذت ببرید و از امکنات زندگیش استفاده کنید نگران مردم داخل و وطنت و آشنایان خود هستید؟   همش نشستید میگین لنگش کن!   فکر کردین اگر پدر و برادرتون اعدام شد اگر در زندانهای جمهوری اسلامی سالها شکنجه شدین اگر عزیزانتون بعد ماها شکنجه اعدام شدند به ما ارجهیت دارید؟   اگر راست میگین میامدین تو خیابون مثل من باطوم میخوریدن بعدش میرفتین خونه منتظر بیانیه 2 ملیون چهارصدهزارمین موسوی میشدین! فکر کردین اگر پدرتون اعدام شده شما حق دارید در مورد ایران نظر بدین؟ من اینجا داریم روزهای تعطیل میرم شما...

فردای روز انتخابات قرار نیست جمهوری اسلامی با رای ندادن یا دادن ما فردای انتخابات از بین برود! تا وقتی در مقابل ظلم و ستم و زور سکوت کنیم با پای صندوق رفتن و نرفتن چیزی عوض نخواهد شد مگر زمان خاتمی شد؟ مگر همان زمان به عاطفه ها قبل اعدام تجاوز نشد؟ مگر دانشجو از بالکن به خیابان پرت نشد؟ مگر فروهر ها تیکه تیکه نشدن؟ مگر خامنه ای همچنان رهبر نبود؟ مگر خاتمی نگفت دستم بستست و حرف حرف اغاست؟ تازه آن زمان تمام آرای شما حساب شد! یک نگاه به انتخابات بی اندازید دو باره همان سناریو قبل تکرار شد یک عده جلاد آدم کش شدن کاندید و مردم به آن که کمی مهربانتر صحبت میکنه علاقمند شدن غافل که چه این فرد انتخاب بشه یا نشه در آینده آنها تغییری نخواهد کرد و همچنان ارزش مادر آنها نصف یک آخوند همچنان ارزش جان مادر و خواهرتان نصف بیضه چپ همان آخوند است همچنان به دختر های باکره قبل از اعدام تجاوز میشود همچنان بچه های زیر 18 سال اعدام میشوند همچنان حق تحصیل و کار با طرفداران نظام است همچنان پول نفت ما خرج لبنان و فلسطین و سوریه و افریقا  میشود همچنان منابع طبیعی ما به کشورهای بیگانه بخشیده میشود همچنان پ...

کمابیش در تمام فیسبوک شما عکسها و نوشته‌های در مورد رای ندادن میخوانید من خودم روزی حداقل یک یا ۲ مطلب در این مورد گذاشتم و از آنجائی که مجبورم برای کنترل گروه اکثر نوشتها و نظرات ملت بخونم به راحتی‌ می‌شه تشخیص داد که ۹۰% درصد از مردم( البته طبق نظرهای که در گروه دهه پنجاهی ها گذاشته می‌شه) مخالف رای هستند و اون ۱۰% درصد باقی‌ هم %۵ درصد دلیل رای ندادن رو نمیدونند و %۵ درصد باقی هم از همین قماش ساندیس خور و مواجیب بگیر جمهوری اسلامی هستند که منافع شخصیشون رو در خطر می‌بینند و اما این مقاله خطاب به اون جماعت ۵ % هست که هنوز برای رای ندادن شک دارند که اکثرا هموطنان جوان ما هستند دوستان سوای اینکه در طول ۳۴ سال حکومت اسلامی بارها و بارها به ما ثابت شده که چه رای شما شمرده بشه ( همانند زمان خاتمی ) و چه شمرده نشه و تقلبی صورت بگیر ( همانند زمان  احمدی نژاد )رای شما در اداره کشور و آینده شما تاثیری نداره و این رو هم از روی کینه یا خصومتی که با این نظام دارم نمیگم نمونه اون رو خود شما در طول این ۳۴ سال تجربه کردین ولی‌ یکی‌ از دلیل محکم و مهم رای ندادن این هست که شما  ...

تا زمانی‌ که در ایران زندگی‌ می‌کردم هیچ احساسی به شاه نداشتم و تنها چیزهایی که در باره او میدونستم همان مزخرفاتی بود که از صبح تا شب تو مدارس و صدا و سیما و کتابهای درسی جمهوری اسلامی به خورد ما میدادند و یکی‌ از مخالفین سر سخت شاهزاده ر ضا پهلوی بودم همیشه می‌گفتم ما سختی هارو کشیدیم که شازده بیاد بهمون حکومت کنه؟ این همیشه تیکه کلام من ابله بود!! همیشه میگفتم همه بد بختی‌ها و موشک بارون و جنگ و کتک‌های تو خیابون زندان رفتن‌ها مال ما حالا بریم تو خیابون خودمون به کشتن بدیم که شازده بیاد اینجا پادشاهی کنه؟ پ یادمه همش میگفتم اگر مرد چرا نمیاد ایران؟؟ مثل همین دوستانی که امروز از این واژه‌ها استفاده میکنند ولی‌ حتا یک لحظه به فکرم خطور نکرد که برای طرفدار بودن تفکرات این فرد شمارو تو ایران اعدام میکنند چه برسه به رهبریت اون تفکر و یک رهبر مرده به چه درد یک گروه سیاسی مخالف میخوره؟ حماقت من از آن هم فراتر رفته و حتی و برای اولین بار در جمهوری اسلامی به خاتمی دوره اول رای دادم و فکر میکردم نجات ایران به دست این روباه مکاره و خیلی از افکار مسخره تر دیگه که امروز بهش تازه رسیدم که‌...

   قسمت اول   قسمت دوم قسمت سوم قسمت چهارم قسمت پنجم قسمت ششم قبل از اینکه ادامه داستان بگم واقعه ای‌ در دوران شیمی‌ درمانی من اتفاق افتاد که خیلی جالب بود و فکرکنم باید شماره این قسمت‌ داستانم رو بعدها سر فرصت عوض کنم که دوست دارم قبل ادامه داستان به اون اشاره کنم قول میدم شنیدنش خالی‌ از لطف نباشه! تقریبا ماه سوم شیمی‌ درمانی من بود و هیچ وقت یادم نمیره به قدری ضعیف و بی‌ جان بودم که به زور راه میرفتم قیافه من کاملا شبیه زامبی (مرده ها) شده بود البته این رو زمانی‌ فهمیدم که رفته بودم سر کارم یک سر بزنم و با عکس العمل یکی از همکارانم کاملا منقلب شدم و مرگو کاملا احساس کردم چرا که وقتی‌ منو دید بی‌ اختیار زد زیر گریه و از جلوی من رفت و نتونست خودشو کنترل کنه, البته من به این نگاه‌ها عادت داشتم ولی‌ خب نمیتونم بگم بی‌ تاثیر بود تو روحیه من تاثیرداشت توجه داشته باشید که شیمی‌ درمانی من ۸~۹ ساعت در روز و ۵ روز در هفته بود و ۸ ساعت سم وارد بدن گاو هم میکردین اونم مدت ۳ ماه غورباقه میشد و چیزعادی و جالبی‌ نبود و کاملا ...

میدونم طولانی هست ولی به شما التماس میکنم   تا آخرش بخونید و اطلاع رسانی کنید باز نزدیک به خیابان آمدن مردم تو خیابانها شد این ارتش سایبری سپاه دست بکار شد  از ۲ روز پیش که خبر بیرون آمدن تو خیابون و اجتماع مقابل اجلاس در اینترنت پخش شده موجی از این برادران سپاه پاسداران و ارتش سیابری با عکسهای دختر و پسر پیر و جوان ملی‌ و وطنی وارد شبکه اینترنتی فیسبوک شده و همه دم از مخالفت و اختلاف میزنند جالب و احمقانه تر از همه این هست که این مامورین همه یک جور می‌نویسند که من ده مورد اون رو که زیار به چشم میخوره اینجا برای شما میگذارم کلماتی‌ از قبیل ۱-  مردم  جلو دست اینا نندازید ۲-چرا مردم تحریک می‌کنید که کشته بشوند ۳-ما سال ۱۳۸۸ باتوم نخوردیم که شما برای ما ازخارج تعیین تکلیف کنید ۴- نشستین اون ور آب میگین لنگش کن؟ ۵-لازم نکرده شما از خارج به ما بگین چیکار کنیم!! ۶-ما ۳ سال پیش بیرون نیامدم که شما برای ما تعیین تکلیف کنی‌ ۷- مگه ۳ سال پیش آمدم بیرون چه اتفاقی افتاد؟ ۸- مردم خسته هستند ۳ سال پیش هم الکی‌ بچه‌های مردم به کشتن دادید ۹-چرا الکی‌ از اونجا برای مرد...