بابک ایران بان / Babak Iran ban

دوستان متأسفانه در ۳۳ سال گذشته گروهها و افراد مختلفی‌ آمدند که همه دم از طرفداری شاهزاده میزنند و در باطن نیت تخریب ایشان را دارند از جمله بعضی‌ از تلویزون‌های لوس آنجلسی که به مردم خود با نام شاهزاده فحاشی میکردند و گروها و افراد ناشناس با حسابهایی ناشناس که در همین دنیای مجازی فیسبوک به کاربر‌ها توهین میکنند و در خیلی موقع به ادیان و اعتقادات مذهبی‌ آنها فحاشی میکنند البته با فرامین شاهزاده خیلی‌ از این‌ افراد شناسایی شدند و مشخص شد که اینگونه افراد هیچ گونه ارتباطی‌ با شاهزاده ندارند و امروزه بر خیلی‌ها مشخص هست که این افراد از کجا آمدند و از کجا حمایت میشوند متاسفانه موج دیگری از طرفداران تقلبی شاهزاده در اینترنت شروع به فعالیت کردند که همه ادعای حامیان شاهزاده را دارند ولی‌ در حال تبلیغ موسوی و عقاید اصلاح طلبان در اینترنت هستند به این معنی که در بسیاری از مقالات و صحبت‌های خود به این موضوع اشاره میکنند که شاهزاده حامی‌ آقای موسوی و کروبی هستند و ما باید این ۲ نفر را حمایت کنیم و در گفتار و مقالات با کوبیدن شاهزاده و بزرگ کردن موسوی و کروبی نیت خراب کردن شاهزاده و سم پاشی در میا...

از زمانی‌ که صحبت‌های آقای موسوی شنیدم که فرموده بودند که خواهان بازگشت به دوران طلایی امام راحل هستند و از زمانی که تعریف ها وتمجید های آقای خاتمی در مورد دوران طلایی امام راحل شنیدم, از زمانی که آقای موسوی و خاتمی فرمودند جمهوری اسلامی نه یک کلام کمتر!!!من با جوانان عزیزی برخورد کردم که دوران طلای امام راحل به دنیا نیامده بودند و وقتی‌ گوشهٔ ای از اون زمان برای آنها تعریف می‌کردم مرا مسخره میکردند و همین منو به این وا داشت که این مقاله رو بنویسم و علنی کنم به این منظور که عزیزانی که در زمان امام راحل زندگی‌ میکردند مشاهده بفرمایند و اگر جایی اشتباه کردم به من تذکر بدهند  یا به اطلاع جوانان برسانند تا جای شبهه ای نباشه بلکه این آقایان و خانمهای جوان ما که ۳ ساله مبارز شدند از تجربیات ما استفاده کنند و باز مثل انقلاب یا بهتر بگویم شورش ۱۳۵۷ پشت یک آخوند یا آخوند زاده دنبال آزادی نباشند  و حال چکیده‌ای از دوران طلای امام راحل یعنی‌ همان زمان نخست وزیری آقای موسوی را برای شما بازگو میکنم دوران طلای امام راحل زمانی‌ بود که بازی شطرنج حکم ۷۰ بار زنا با مادر خود را داشت...

   قسمت اول   قسمت دوم قسمت سوم قسمت چهارم عزیزانی که تا اینجای داستان دنبال نکردید توصیه میکنم از اول داستان رو بخونید به شما قول میدم  با خواندن داستان من اگر سالم هستید (شکر خدا) بیشتر شکر گذار بشید و اگر بیمار هستید بیشتر به بهبودی و وضعیت خودتون امیدواربشید ( قسمت پنجم ) خلاصه تا به اونجا رسیدیم که بعلت کم و زیاد شدن تعداد گلبولهای قرمز و سفید من دکتر به من آمپولی تجویز کرد که متاسفانه یکی‌ از عوارض آن درد شدید مفاصل بود که اون هم شانسی بود و در حد "اگر" بود که نسیب کسی بشه و از اونجایی‌ که من در شانس همیشه خوش شانسترین آدمها بودم این عوارض به سراغ من هم آمد و همانطور که در داستان شماره چهارم توضیح دادم منو به حد این رسوند که برای اولین بار احساس کردم که عزرائیل داره باهام کشتی‌ میگیره اون شب دومین شبی بود که احساس کردم چبزی به پایان قصه نمانده و پیش خودم گفتم شاید آخرین روزم باشه ولی‌ نمیدونم این حس پروی یا ترس یا عشق به رسیدن به چیزهای که نرسیده بودم بهش خلاصه نمیدونم چی‌ منو تشویق میکرد که بجنگم , بدترین قسمتش هم این بود که نمیتونستم به اطرافیا...

اول این رو بگم من شخصاً مخالف سر سخت حمله به ایران و جنگ هستم  ولی امروز داشتم با یکی‌ از دوستان تو ایران صحبت می‌کردم بهم یک حرفی‌ زد که بدجور فکر‌ منو به هم ریخت و دیدم راست میگه میگفت تعداد کشته‌های جنگ افغانستان و عراق باهم جمع ببندی ضرب درx ۲ بکنی‌ نصف تعداد انسانهایی که جمهوری اسلامی در این ۳۳ سال به کشتن داد و کشت نمی‌شه . جدا ما باید نگران حمله خارجی‌ باشیم یا یک فکری به حال این حمله داخلی‌ بکنیم؟ اعتقاد شخصی من این هست که شکی درش نیست هر نوع جنگی حال برای آزادی ایرانیان یا نابودی قدرت اتمی ایران خسارت جبران ناپزیری به ایران وارد میکنه ولی تنها تفاوتی که این میان هست این هست که جمهوری اسلامی همینطوری بلای به سر ایران داره میاره که قرنها جبران ناپزیر نیست و همچنان بر سر قدرت هست با حمله نظامی هم همین بلا بر سر ایران خواهد آمد با این تفاوت که آخوندی دیگه باقی نخواهد ماند هر طوری سبک سنگین کنی میبینی جنگ به نفع ما هست مگر مردم غیرت بکنند و به امید آمریکا و مجوز وزارت کشور و رهنمودهای امام راحل نباشند و خودشون تکلیف خودشون معلوم کنند چون تازه جنگ هم بشه و ...

    امروز که فیسبوک باز کردم دیدم همه عضو انجمن حمایت از حیوانات شدند و از عید قربان ایراد میگیرند و گوسفند را مظلوم کردند و کشتن آن را محکوم میکنند بد ندیدم نظر خودم هم در این مورد بگم راستش من بعضی‌ وقتا از این ژستهای جدید که بعضی‌ از دوستان میگیرند هم خندم میگیره هم شاکی‌ میشم هم افسوس میخورم البته دوستانی رو میشناسم که با نیت خیر این کار رو انجام دادند و کاملا با روحیه آنها آشنا هستم و به عقاید آنها احترام میگذارم و نفرت آنها رو از مراسمی دینی درک میکنم ولی سوال من اینجا از این عزیزان این هست که آیا شما تا به امروز جیگرکی نرفتید؟ کباب بره نخوردید؟ کله پاچه دوست ندارید؟ ساندویچ زبان تاحالا نخوردید؟ من کشتن گوسفند در انظار عمومی و خیابانها رو کاملا احمقانه و متحجرانه می‌دونم البته جا نماز آب نمیکشم متأسفانه خود ابله هم این کارو یک بار کردم و به حماقت خودم اعتراف می‌کنم و با این نظر که نباید این عمل در خیابان انجام بشه با شما ۱۰۰% موافقم ولی‌ اینکه قربانی کردن و بخشیدن گوشت یک حیوان به افراد مستمند زشته و غیر انسانی‌ و فحش و مسخره کردن آن رو یک مقدار زیادی ...