کلاه قرمزی در سال ۱۳۹۱
كلاه قرمزي رو همشو ديدم عالي بود متن سناريو و پرسوناژ هاش يكي از يكي خلاقانه تر بودند و ايرج طهماسب اونقدر نرم و راحت وسط اين عروسكها واي ميسده و باهاشون بازي ميكنه كه انگار خودش هم جزو عروسكهاست يا اينكه اونها جز آدمهان. انگار نه متني در كاره نه كارگرداني انگار همش في البداهه است. من عاشق جيگرم مخصوصا اون موقع كه با معصوميت خرانش ميگه "چرا ؟ چرا ؟ چرااا ؟" و عاشق اون حض كردناشم كه سرشو بالا ميگيره و از ته گلو يه صداي كيف كردن خاصي از خودش در مياره. نماد خركاري "باره" ! كه اونو مربوط ميكنه به بعد خريتش ولي در عين خريتش صادقه و دوست نداره كه كسي زير حرفش بزنه آخه آدمها اين روزها خودشونو به هر خريتي ميزنن كه بگن نگفتن ! اين چيزيه كه وقتي "جيگر" شدي ديگه زير "بارش" نميري و به هر قيميته پاي گفتنها واي مي ايستي. گريمش با موهاي چتري شونه شده روي پيشوني پاكي چشماشو مميز تر ميكنه و پالون رنگيش نشون از دل شاد و بي شيله پيلهاش داره ببعي كه آخرشه وقتي آقاي مجري پرسيد از در كه وارد ميشيم چي ميگيم گفت "نايس تو ميت يو !" بعد آقاي مجري به جيگر گ...